وقتی دلم می گیرد

وقتی دلم می گیرد

                          تو نیستی که ببینی چه سخت است

                          تمام اندوه خویش را بی صدا گریستن

                                                         بی هیچ دست نوازشی

 

وقتی دلم می گیرد

                         تو نیستی که ببینی چه دردناک است

                          بغض دلتنگی خود را بی صدا شکستن

                                                      بی هیچ سنگ صبوری

 

وقتی دلم می گیرد            

        تو نیستی که تماشا کنی

                 سر به دیوار کوفتن در اتاق تنهایی

                    و چنگ زدن گریبان خود را در خفقان بی کسی

 

وقتی دلم می گیرد

          تونیستی که بشنوی

              صدای پای اشکی را

                 که به گونه هایم می دود

                           و به هوای شانه هایت بر زمین می افتد

                                                                                           

وقتی دلم می گیرد

                   تو نیستی که حس کنی

                   نیاز دست هایم به دستهایت

                                    نگاهم را به نگاهت

                                                و صدایم به صدایت را

 

 

 

وقتی دلم می گیرد

                    تو نیستی که باور کنی

                                 وسعت اندوه مرگ باورهایم را

                                                                                   

وقتی دلم می گیرد

                            تو نیستی که نگاه کنی

    دشواری دم زدن            

              در تکرار دمادم در خود شکستن

                      و رنج زیستن زیر سنگینی درد بودن را

 

       وقتی دلم می گیرد

            تو نیستی که به روی این ستاره شبخوان

                                    پنجره ای به باغ کهکشان باز کنی

 

/ 3 نظر / 5 بازدید
نرگس م

چه حكايتي است گرفتن دل كه اين روزها همه در گير آنند هر كس گمان مي كنند عقده ي دلش بيش از همه است كسي نيست به داد دل ما برسد؟؟؟؟

سارا عبادی

دلم گرفته هوای بهار کرده دلم هوای گریه ی بی اختیار کرده دلم بخند ای لب خونین لب ترک خورده دلم شکسته هوای انار کرده دلم....

معصووم

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت. روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی . روزی که آهنگ هر حرف ، زندگی ست تا من به خاطر آخرین شعر رنج جستجوی قافیه نبرم. .. روزی که هر حرف ترانه ایست تا کمترین سرود بوسه باشد روزی که تو بیایی ، برای همیشه بیایی و مهربانی با زیبایی یکسان شود . روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم... و من آنروز را انتظار می کشم حتی روزی که دیگر نباشم... احمد شاملو