روباه قصه

گیسوان بلندش بافتهبود و

روی پیراهن صورتی اش

 پروانه هایی زیبا دوخته بود ...

 کمی سر به هوا ...شبیه پرنده ها  !

همین جا بود ...

آخرِ همین قصه ی نا تمام :

قصه ی سیاره ای دور

     با باغی از گل های سرخ  ...

که به خیال ستاره اش

                هوایی شد و رفت ...

گفتم نرو زیبای ساده ام  !

         این روزها روباه ها

                        در هر ستاره مخفی اند !

گفتم نرو و رفت ...

پایان قصه مانده بود ...

نگذاشت  تا بگویم :

این ها فریبِ

                    روباهِ

                              قصه بود !

وقتی که گفت :

اهلی شدی  ؟ چرا ؟!

قصدم نگاهی ساده بود !

تقصیر من نبود !        

                           حیف از تو بود ...

                                     حیف از دلت ...

                                              حیف از تو بود ...

 

 

/ 1 نظر / 15 بازدید
زینب

میسی ک ب منم سرزدی و خوشحالم کردی منتظرت هستم بازم بیا و خوشحالم کن[رویا]